Kości są najstarszą formą gry znaną rodzajowi ludzkiemu. Ich rodowód i pochodzenie jest nieznane, jednak pomimo tego mają długą i bogatą historię.

Sofokles (496 - 406 p.n.e), grecki poeta, twierdził, że kości zostały wymyślone przez Greka Palamedesa, podczas oblężenia Troi. Herodotus (484 p.n.e ?) historyk i przyjaciel Sofoklesa, stwierdził, że kości zostały wymyślone przez Lidyjczyków z Azji Mniejszej. Ale datę powstania kości wyznacza się znacznie wcześniej. Podczas archeologicznych wykopalisk w egipskich grobowcach, z 2000 r. p.n.e. znaleziono kości i podobne do nich przedmioty z 6000 r. p.n.e. Kości były wymyślane i odkrywanie niezależnie przez wiele starożytnych kultur na całym świecie i wydaje się, że nie pochodzą tylko z jednego miejsca.

W starożytności rzucanie kośćmi nie było postrzegane tylko jako złud szczęścia, uważano, że są kontrolowane przez Bogów a rzucanie kośćmi to sposób na podział majątków, ustalanie praw i metodę przepowiadania przyszłości. Rzymska bogini, Fortuna, córka Zeusa (znana hazardzistom jako Dama Szczęścia), miała kontrolować wyniki rzutów.

Przed zwykłymi kwadratowymi kośćmi, ludzie starożytni używali orzechów, zestawów płaskich patyczków, muszli, łupin orzechów i kamieni do otrzymywania przypadkowych wyników. Prawdopodobnie zostały one zapożyczone od szamanów i uzdrawiaczy, którzy wykorzystywali je do poznania rzeczy nieznanych i przepowiadania przyszłości. Przepowiadanie przyszłości z kości jest praktykowane do dnia dzisiejszego.

Zwierzęce kłykcie były następnym krokiem w ewolucji kości. Grecy i Rzymianie używali owczych kości ze stawu skokowego podobnie jak bardziej rozwiniętych kości kwadratowych. Rzymianie nazywali czteroboczne kości z kostki Taliami lub Astaragaliami, a standardowe sześcioboczne - Tesserami. Arabskie słowo określające zwierzęce kości z kostki np. owcy, oznacza to samo, co kości do gry. Granie kośćmi ciągle oznacza „rzucanie kośćmi” (podobnie jak w języku polskim - przypis tłumacza).

Oczywiście gra była rozgrywana za pomocą kostek do gry od samego jej powstania. Pierwsze gry były prawdopodobnie prostymi grami typu: kto więcej wyrzuci, i odeszły w zapomnienie. Faraonowie starożytnego Egiptu przepowiadali swoje proroctwa na podstawie kości, a Rzymianie i Grecy byli zapalonymi graczami. Władcy Rzymu notorycznie grali i uprawiali hazard kośćmi. Gra w kości stała się w średniowieczu popularna również w Europie, gdy francuscy profesorowie nauczyli gry swoich studentów. W Anglii, Ryszard Lwie Serce i król Jan grali w kości z Królem Henrykiem VII, który przegrał dzwony starego kościoła Św. Pawła. W kości w Anglii grano od XV wieku. Domino rozwinięte z kości w Chinach rozszerzyło się na zachód w XVIII wieku, podczas gdy zwyczajna gra w kości stała się głównym elementem gier planszowych w XIX i XX wieku. Ostatnimi czasy kości wielościenne zyskują sobie wielu zwolenników dzięki nowoczesnym technikom obróbki plastiku.

Czy mamy do czynienia ze zwykłymi sześciobocznymi kośćmi z kropkami, czy z najnowszym wielościennym wynalazkiem, kości są nadaj najbardziej żywotną, uniwersalną i wartościową grą oferowaną graczom.